biz özgürleşiriz.
Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi
engeller.
Hiç
kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre
sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı.
Nefret
dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır.
Affetmek
insanı derinleştirir.
Affetmek için, insanın ruhsal ve
zihinsel olarak kendisini hazır
hissetmesi
gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir.
Kimsenin zorlamasıyla
affetmek
mümkün değildir. Affetmek bir süreçtir.
Birdenbire affedişler
bile
bir sürecin ürünüdür.
Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani
koşullu affetme yoktur. Diğer
insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını
beklemeyin. Affetmek bir seçimdir. Amacı
sizin rahatlamanızdır, sizin
özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin
yaşıyor ya da ölmüş olması sizin
affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık
yaratmayacaktır. O
acılar sizin acılarınız.
Affetmek kolay değildir. Fakat
özgürleşmek için gereklidir. Çoğu
insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı
bulduğu anlamına geleceğini sanır. Oysa
affetmek, geçmişteki anıların
boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrol altında tutmasına son
vermek demektir.
AFFETMEK
O kişiyi sevmek değil. O kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.
O kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.
O kişinin beklentileri doğrultusunda
davranmak değil. O kişiyi kucaklamak
değil. O kişiyi suçsuz bulmak değil. O
kişiyi haklı bulmak değil. O
kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.
Affetmek
kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin
hapishanesinden özgürlüğe
kavuşmaktır. Affetmek artık acıyı hissetmemektir.
Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir.
"Duygusal unutma“affetmenin
diğer adıdır.
TURGAY
jazzinlove@mynet.com
