Beni yiyor, içiyor, geziyor mu biliyorsun?
Uykular uyuyor geceleri,
Türküler söylüyor, şarkılar okuyor,
Yaşıyor mu biliyorsun?

Yaşıyor mu biliyorsun İmeldâ?
Toprak duvarlara kapanık,
Yüreciği sıcacık,
Mutluluk içinde, rahatlık içinde.

Aramadan kimseyi,
Özlemeden,
Köyleri, kızları, insanları,
Düşünmeden, sevdasını çekmeden.

Yaşamaktansa dediğin çiğ yalnızlıkları,
Zigana’ların ötesinde kentlerden ayrı,
Yaşamaktansa gübreli yığınlar yanında,
Yoklukları, darlıkları, açlıkları.

Yok yok İmeldâ!
Bu karanlıkları susturamazsın,
Bu çamurlu dalgınlık tükenmez,
Kervan Peşinde ölür,
Ölürsün de yürünmez.