
HİÇ GELMEYENLERİN ARDINDAN
Henüz canını vermediği ceninleri kazıyor
gönlümün rahminden
Sayısız kez yalvarmıştım oysa
Sayısız mübarek günü dualarla bezemiştim
Her seferinde aynıydı dilimden dökülen dilek
Alınır mı bir insanın elinden tek dileği sonsuza dek
Gözlerimden sayısız isyan dökülüyor
Uğruna annelikten vazgeçtiğim omuzda
Gök gidişine ağlıyor
Yer parçalarını topluyor
Bu göl…
Senin son parçanın görmüş olduğu bu göl
Bizim her şeyimizi bilirdi
Bir tek seni bilemedi
Az önce yokluğuna ağlattım onu
Milyonlarca kez seni yazmıştı kalemim
Milyonlarca dizede seni özlemiştim
Kelimeler farklı olsa da anlatılan hep sendin
Çaresi var mı acaba gönlümdeki bu derdin?
Çığlığından bilinçsiz dualar savruluyor
Bed olanlarını eleyen bir sesin gölgesinde
Kainat şaşkın susuyor
Cennet son parçanı bekliyor
Bu kuşlar
Senin son parçanın görmüş olduğu bu kuşlar
En tatlı günümüzü bilirdi
Bir tek varlığını yetiştiremedim
Az önce yokluğuna kan kusturdum onları
Ezanı okunmayan bir cenini yolluyorum Cennetine
Ne acılar çekiyor ruhum, bedenim!
Allah verdi, Allah alıyor seni
Verdiği acı şükrümün vesilesi
Annene Cennet yasak yavrum bekleme beni…
Arzu Buse Eraslan
16 02 2011

|