Canlar,
Ve ey sevdadan habersiz uyuyanlar,
Kederle yastığa baş koyup,
sevgisiz sabahlayanlar,
Toprağın altında karınca gibi işleyenler,
Denizi baba, ey toprağı ana bilenler,
Ey Dostlar,
Canlar,
ve ey sevdiklerim,
insanları sevenlerim,
evladına baş koyan analar,
aç kalan babalarım ey.
Sizler
candan sevmeye,
gönülden sevilmeye,
gerçekten doymaya,
içten övülmeye geldiniz.
Sizler gönülden bir olmaya geldiniz.
Ey dostlar,
Canlar,
ve ey her yaz boyu çalışan karıncam,
ötüp koklaşan kuşlar,
gülüm, sümbülüm, mor menekşem,
ve ey yemyeşil güzellik saçan çiçeklerim.
Daldan dala konan kelebeğim
kara kaşlı, kara gözlü bebeğim
ve ey
cana can veren sevdiğim
sınırsız ışık tutan semalarım,
sizler yok olmaya,
solmaya,
gelmediniz.
Sizler destanlar yazmaya
sevinçten gülmeye geldiniz.
Sizler cana can vermeye,
bire bin katmaya,
karanlıklara ışık tutmaya geldiniz.
Ey dostlar
dost dediklerim,
can bildiklerim
ve sevdiklerim.
Sevda gözlülerim,
sizler gönülden bir olmaya,
el ele verip,
sevda türküleri söylemeye geldiniz...
Günay Öztürk Özdemir
Copyright © Beyaz Buseler 2004