Yüzün sevdiğine naz eden bir kız yüzü,
kalbin, ayak basılmamış dağlardaki karların eriyip,
toprağın ince süzgecinden geçerek,
dünyanın derin kuyularında biriktirilmiş
sular kadar temiz…
Kulakların daha hiçbir kötü söz duymamış,
yolların yalanlardan aşınmamış,
gözlerin, şu boş dünyaya ne kadarda hevesli bakıyor,
sana hoş geldin bile demeyen şu dünyaya,
sanki “heyy ben geldim” der gibi haykırıyor...
Ayşe Karataş
|