Onlar, en az anlaşılmış olanlardır belki;
Hatta, çoğu zaman yanlış anlaşılmışlardır.
Fırtınada sığınıp da;
güneşli günlerde farkına varmadığımız
güvenli limanlardır.
Gizli kapaklı akıtılan gözyaşları gibidirler;
özeldirler!
Hem en uzaklarımız, hem en yakınlarımız;
Babalarımız...
Sevgide temkinli, öğütte cömert rehberleri hayatlarımızın...
Örnek alıp, kavga ettiklerimiz;
Benzemek isteyip, ayrı düştüklerimiz;
Çocukken kahraman, büyürken insan ettiklerimiz...
Babalarımız;
Her kavgada cesur, her kavgada kuvvetli;
Bileği bükülmez, yüreği mangal sandıklarımız;
Erken terk edip, geç anladıklarımız...
Babalarımız;
Çok söylediklerinde az dinlediklerimiz;
Çok sevip, az söylediklerimiz...
Babalarımız;
Keşke!
Görebilselerdi kendilerini,
Onlara ne zaman baksa,
Sevinen gözlerimizle!

Nazan Danacıoğlu