ŞEFKATİN KOLLARINDA

Bu resim var ya...
Hep aklımda oldu aylarca..
Öyle hayal ettim...
Bu benim
Canımdan çok sevdiğim kızım..
Şefkatli kollarında
Şefkatlilerin en şefkatlisinin..
Görünmeyen,
Ama gücüne,
Şefkatine sınır olmayan..

O ki, şefkatiyle sarmış kızımı,
Ona güven veren,
Ama dışarıdan,
Ona zarar verebilecek,
Onu üzecek,
Her türlü unsura,
Geçilmez bir kalkan olan...

Ve kızım,
O huzuru duyuyor,
Kendisini onun şefkatine bırakmış,
Güven duyuyor,
Güç buluyor..
Ve o..
Bu amansız hastalığı yenecek..

Dualarımda hep bunu hayal ettim...
Öylesine konsantre oldum ki..
Hep ağladım dua ederken..
Hep ağladım kızım..

O büyük yaratıcı,
O duaları kabul eden,
O merhametlilerin en merhametlisi,
Dualarımı kabul edecek...

Kızım birgün hastaneden çıkacak..
Sağlıklı olarak..
Sevdiklerine kavuşacak
Bir mucize gerçekleşecek..
Ve o günden sonra
Dualarım, Şükürlere dönüşecek..

Dönüşecek kızım...
Ben umudumu yitirmedim,
Sen de yitirme..
Canım kızım.

Kadir Tozlu
21/01/2006


BİR KONUK GÖRÜŞÜ


Sonra Kadir Baba?
Duaların şükürlere dönüşmüştür inşallah...
O güzel yüreğinden öpüyorum cannn...
Figen Meltem Ege-27.09.2007


Defterim