 BUGÜN KENDİMİ MUTLU HİSSEDİYORUM-2 Bazen Okudukça içimdeki sevgi kıvılcımları taşar... 7-8 yaşlarında bir çocuk düşünün. Kötülüklerden arınmış, diğer bir deyişle kötülüklerin anlamını bilmiyor. Öyle ki; insanların kendisine iyilik yapabileceğini aklının ucundan bile geçirmeyen bir çocuğa bu duyguyu yaşatmış, derme çatma, her tarafından soğuğu geçiren bir kulübede kızı ve çobanlık yapan 12 yaşındaki torunu ile yaşayan, beyaz ekmeğe hasret kör bir yaşlı kadına yaşamı sevdirebilmiş bir melek kız düşünün... Kendisini yaşama bağlayan iki insanı (karısını ve kızını) arka arkaya kaybederek acılarıyla yalnız kalmış bir doktorun içindeki şefkat boşluğunu sevgisiyle dolduran bir melek kız düşünün... 
Dünyada tüm sevdiklerini kaybettiği için toplumsal yaşama karşı soğumuş, insanların aksi bir insan, kötü bir insan diye selamı sabahı kestiği, görüşmeye bile cesaret edemediği bir ihtiyarın içinde gizli kalmış iyi yönünü açığa çıkartan bir melek düşünün. O aksi ihtiyar ki, kör yaşlı kadının kulübesini onarıyor, O aksi ihtiyar ki, doktorların ve babasının yürüyebileceğinden ümidi kestiği için tekerlekli sandalyeye mahkum olmuş 12 yaşında bir kızı Alplerin temiz havasında, taze süt ve peynirle ve tabi ki iki güzel gönüllü insanın (küçük Heidi ve aksi ihtiyar) sevgi ve şefkatiyle besleyerek bir mucize gerçekleştiriyor ve o kız yürüyor.... Hep hayal ettiğim bir dünya, kötülüklerden uzak, insanların mutlulukla kucaklaştığı bir dünya... Bugün neden öyle olmuyor? Bir yıl boyunca çalışıp çabalayıp kazandığımız paraların büyük kısmını yaz tatilinde birkaç hafta içinde harcamıyor muyuz? Böylece bir yılın yorgunluğunu ve stresini bastırıyoruz. Vücudumuzu ve ruhumuzu dinlendiriyoruz. Nasıl mı? Tatil yörelerine gidiyoruz, denize, havuza giriyoruz, değişik insanlar ve yöreler görüyoruz v.s... Böylece ruhumuz ve bedenimiz dinlenmiş olarak mutlu oluyoruz... Heidi romanından birkaç satır... Heidi ve Klara yataklarına uzanmışlar, yıldızları izliyorlardı.
Klara Heidi'ye seslendi: Heidi'nin küçücük yüreğinde şekillenen hayal gücü bile başkaların mutlu olacağını düşünerek kendimizi mutlu hissedebileceğimiz sinyalini veriyor. O böyle hayal edebiliyorsa biz neden edemiyoruz? İnsanların mutlu olduğunu görmek de hem ruhumuzu hem de bedenimizi dinlendirecektir... İsterseniz bir deneyin... Aldırmayalım böyle yapanları enayilikle, saflıkla suçlayanlara... Onların eleştirilerine aldırmayalım, bu yaptıklarımızdan utanmayalım... Utanması gereken sevgisini şefkatini bunlara muhtaç kişilere cömertçe dağıtanlar değildir. Böyle yapanları eleştiren, enayi gibi görenlerdir... Doğru bildiğimiz şeylerden utanmayalım.... İçimizdeki sevgi, şefkat, merhamet duygularını ortaya çıkartmak için ne Heidi'leri ne de depremleri bekleyelim. Bunlara muhtaç olan çok sayıda insanımız var...Unutmayalım... Kadir Tozlu |