Çok garipsediğim bir sözdür bu “mahallenin delisi” sözü.

Aynen “mahallenin postacısı”, “mahallenin bekcisi” v.s. gibi kullanılıyor.
Sanki tüm mahallelerin bekci veya postacı gibi özgün birer delileri var.
Birden fazla olması da söz konusu olamaz bu durumda.
Hemen itiraz eder biri diğerine karşı; “Bu mahallenin delisi benimmmmm”…

Peki ya delisiz kalırsa mahalle?
Olur ya; delilerin de ömrü biter. Veya belli mi olur, deliliği tedavi olur, iyileşir.
O zaman mahalle delisiz kalır.

Ya gazeteye ilan vererek deli aranır, şöyle bir ilanla;
“Güzel mahallemizde deli kontenjanımız boşalmıştır. Başvurular gizli tutulacaktır. CV’lerinizin (deli raporu dense daha iyi olur aslında) şu e-posta adresine gönderilmesi rica olunur.”
NOT: Başvurunuz kabul edilmese de dünyanın sonu değil ya, buzları çözülmemiş başka bir mahalle bulursunuz.

Ya da gider tımarhaneden deli talebinde bulunursunuz (yetimhaneden çocuk talebinde bulunma gibi)
O zaman mahallenizin verecekleri deli için yeterli olup olmadığı tımarhaneden gelecek bir ekipçe incelenir. Ekip gelmeden mahallede çok iyi hazırlık yapmak gerekir. Yoksa delisiz kalma durumu var mahallenin. İster misin raporda “mahallenizin delilerimiz için yeterli olmadığı anlaşılmıştır…” desinler?

Ha! Bir de, deli sayısı 1 iken 2 ye çıkarsa; Olur ya, birisi delirir (Bu hayat koşullarında normaldir)…
O zaman delileri delilik sınavından geçirip birini mahalleden kovmak gerekiyor. Kovmak biraz ağır karar olur. Kırıcı oluruz delimize karşı. En iyisi tedavi için tımarhaneye göndermek…

Ah şu mahallenin delileri…
Neler açtınız başımıza…

Kadir Tozlu
05/09/2007