Ömrünü yetimlere adamış biri düşünün. İşte Cennet’lik budur demek gelir içinden insanın. Kimin Cennet’e gideceğini yalnız Allah bilir. Buna rağmen “Cennet’te olacağından emin olduğunuz birini söyler misiniz? ” diye sorulsa bana, aşağıda anlatacağım Kadriye Teyze derdim. Hem de tereddütsüz. Bir evde olgun bir kadın gerekiyor. O evin işlerini çekip çevirmek ve çocuklara gerekli olan anne şefkatini verebilmek için. İşte bu anne olmazsa bu iki fonksiyonu evin en olgun hanımı yerine getirmek durumunda kalır. 3 erkek ve 3 kızdan oluşan 6 çocuklu bir ailenin en büyükleri olan Kariye de bu görevi üstlenmek zorunda kalmıştı. 15 yaşındaki Kadriye 5 tane yetim kardeşine hem abla, hem de anne şefkati göstermek durumunda kalırken, yaşamının bundan sonraki bölümünde hep buna benzer bir görevi üstleneceğini de asla bilemezdi. Kadriye cahildi. O zamanlar köylerde okul bulunmazdı. Yakınlarında okul bulunan yerlerde de kız çocukların okula verilmesi kabul görmezdi. Kadriye de okul görmemişti. Ayrıca o zamanların yaşam tarzında bu yaştaki kızların kendisine teklif edilen evlenme taleplerini başkalarıyla görüşmesi de olası değildi. Kimseye akıl danışması mümkün değildi. 15 yaşındaki bir cahilin vereceği bir karara bağlıydı yaşamının bundan sonrası. Karar vermesi gereken de yine babası gibi dul kalmış ve 6 tane çok daha küçük çocukları olan bir adamın teklifiydi. Teklif tabi ki günümüzdeki evlenme teklifleri şeklinde değil, kaçırılma teklifleri şeklindeydi. Kadriye 5 yetim kardeşine olan ablalık ve annelik görevini bırakıp biri kız olan 6 çocuğa üvey annelik görevini seçmişti. Köyün tabiriyle “kocaya kaçtı”. Bir söylentiye göre Kadriye’ye büyü yapmışlardı. Kadriye 6 tane yetime yetimliklerini unutturmakla kalmadı, 5 tane de kendi doğurdu. Üvey çocuklarından en büyüğünü evlendirdikten sonra, 6 çocuğuna da hamile iken eşini kaybetti. Son çocuğu Fazilet’i doğurduğunda tam 11 tane yetime hem anne, hem de baba olmakla yükümlüydü artık. Ailenin tak geçim kaynağı atadan kalma fındık bahçeleri idi. Kadriye teyze yaşamın tüm olumsuz koşullarına göğüs gerdi, dul haliyle bu 11 tane yetime anne ve babalığını sürdürdü. İki üvey oğlunu ve tek üvey kızını evlendirdi. Kalan iki üvey oğlu Şükrü ve İbrahim’i birer meslek sahibi yaptı (her ikisi de ayakkabı ustası oldu) . Bu aşamada karadeniz insanının bir saplantısı karşısına çıkıyordu; silah... Günümüzde Karadeniz insanı Temeli ve Fadime’siyle anılırken o zamanlarda silahıyla anılırdı. Silahlar yalnız düğün, derneklerde değil kavgalarda da kullanılmaktan geri durulmazdı. İşte Kadriye Teyzenin üvey oğullarından evlilerle bekar Şükrü arasındaki münakaşada silahlar konuşmuş, yaralamalar olmuş ve bu Şükrü’nün hapse girmesine neden olmuştu. Kadriye Teyze bir yandan Şükrü’yü hapiste sürekli ziyaret ederek annelik görevini yürütürken yavaş yavaş olgunlar sınıfına giren öz oğullarını da hayata hazırlamayı sürdürdü. Büyük oğlu Hasan okumayı seçmişti. İlkokuldan sonra Öğretmen Okulunu bitirerek öğretmen oldu. İkinci oğlu Mehmet, soba, teneke ustası oldu. Öz çocuklarının üçüncüsü olan kızı Zeynep kısmeti çıkarak aileden erken uçtu. Bundan sonra gelen Hüseyin, Emine ve Fazilet ilkokulu bitirdikten sonra Hüseyin Ticaret Lisesini, Fazilet Öğretmen Okulunu seçerken Emine Kur’an Kursuna giderek hafız oldu. Süleyman Demirel Hükümeti’nin çıkarttığı af yasası Şükrü’ye yaramıştı. Hapisten çıktığında tam bir Demirel hayranı idi. Öyle ki bir süre sonra evlenince oğlunun ismini Süleyman koydu. Ardından İbrahim de evlendi. Üvey çocuklarının hepsini başgöz etmişti Kadriye Teyze, şimdi yalnızca öz çocukları kalmıştı. Hüseyin Ticaret Lisesi bitiminde İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisine girdi. Fazilet Öğretmen Okulu’nu bitirerek ilkokul öğretmeni oldu. Hasan bir ebe ile evlendi. Bu aşamadan sonra bir dizi şok olaylar oldu. Fazilet öğretmenlik yaptığı okuldan tanıdığı bir meslektaşına kaçmıştı. Bu Fazilet’in annesine benzer kaderinin ilk görüntüsüydü. Bundan sonra Emine ve Mehmet de evlendi. Ancak arka arkaya iki şok olay meydana geldi. Önce İbrahim’in hanımı öldü, arkasından Hasan’ın hanımı bir kriz sonucu intihar etti. İbrahim’in bir kızı ve Hasan’ın bir kızı ile bir oğlu yetim bakmakta artık uzmanlaşan Kadriye Teyze’nin şevkatli ellerine kalmıştı. Birkaç yıl bu yetimlere bakıyor Kadriye Teyze. Sonra bu oğulları ikinci evliliklerini yapıyorlardı. 12 eylül öncesi, Maltepe'den kötü bir haber geliyor. Kadriye Teyze’nin kaderi kendisine çok benzeyen en küçük kızı Fazilet’in kocası bir terörist saldırı sonucu yaşamını yitiriyordu. Fazilet hamile ve bir çocuklu olarak dul kalıyordu. Annesine benzeyen kaderinin diğer bir görüntüsüydü bu. Yetimlere yine yetim bakmak konusunda uzmanlaşan Kadriye Teyze'nin şefkatli ellerine düşmüştü. Çünkü Fazilet Hanım öğretmenlik yapıyordu. Yıllarca Fazilet Hanım'ın çocuklarına baktı Kadriye Teyze. Nihayet Fazilet ikinci evliliğini yaptı ve Kadriye Teyze özgür kaldı. Ancak Kadriye Teyze özgürlüğün tadını çıkartmadı. Zaten tat çıkartmaya alışık değildi. O hak ettiği sonsuz yaşam için son hazırlıklarına yapmaya girişti. Oğullarının ve kızlarının desteğiyle hac görevini yerine getirdi. Hac dönüşü dostlara hediyeler getirmek adettendir. Benim de nasibim bir tespih ve bir takke olmuştu. Bunları hevesle saklar ve takkemi başıma koyar namaz kılardım. Cuma namazlarına giderken yanımda götürürdüm. Annem tarafında irsi bir hastalık var. Şeker hastalığı. Annemde bulunmamakla birlikte kardeşlerinde bu yaygın. Kadriye teyzemde de vardı. Kadriye Teyzem içine doğmuş olmalı ki İstanbul'da aşağı yukarı tüm tanıdıklarını dolaştı ve birer gün kaldı. Tabi bizde de. Hepsinden de ayrılırken 'Bir daha görüşmemek var' diye helallık aldı. Giresun'a gitti ve orada da aynısını yapmış. Giresun’a gittiğinden birkaç ay sonra ölüm haberini aldık. Acı çekmeden, bir banyo sırasında ani bir kriz sonucu ruhunu teslim etmişti Kadriye Teyze. Bıraktığı takke ve tespih şimdi benim için daha değerliydi. Onlar bana şu anda Cennette olması kuvvetle muhtemel olan dünya iyisi Kadriye Teyzemin armağanıydı. Nur içinde yatsın Kadriye Teyze. Her şeyin en iyisini ve en doğrusunu yapan Cenab-u Allah sanırım onu Cennet'le ödüllendirmiştir. Cenab-u Allah başımızdan Kadriye Teyze’leri eksik etmesin. Kadir Tozlu (23/12/2003)  O yetimleri teslim aldı, Nur topu gibi torunları bıraktı ardında... Sevgilerimizle gitti Cennet'e... Nur içinde yatsın... |
