EYLÜL KIZIM

Yarana dokunduğum için üzüldüm kızım.
Babanın mekanı Cennet olsun...
Ne mutlu ona ki,
Kendisini sevgi ile anan,
Onun için dualar eden...
Onun için şiirler yazan..
Bir kız evlat bırakmış arkasında...

Eylül kızım...
Beni yeterince tanımıyorsun...
Benim hiç kızım olmadı...
İçim hep kız evlat hasretiyle yandı.

Baş ucunda kızı olan,
ağır hasta insanlara özendim...
Mezarının başında kızı
Dua okuyan kişilere bile imrendim kızım...

Sanalda tanıdığım hanım kızları
kendi kızım gibi sevdim...
Onların hastalığına üzüldüm.
Onları kaybedince...
Evlat kaybetmenin acılarını yaşadım...

Öz babanın yerini tutamam ama kızım...
İnan ki seni çok sevdim.
Acılarını anımsattığım için de...
Çok üzüldüm kızım.

Gözlerinden öpüyorum.
Dualarım babanız için olsun.

Kadir Tozlu
28/05/2007