Yoksul kişileri, çoluk çocuğuna et alıp yediremiyenleri sevindireceğimiz bir bayram ve bir de 9 günlük tatil geliyor, ben çok huzursuzum. Neden?

Bir savaşa doğru gidiş var. Masum insanlar ölecek. Onun için mi? Belki de öyle. Savaş tartışmaları yapılıp duruyor.

Ama içimi kemiren bir olay var. Nilüfer Kızım. Hani Sevgibahçesi’nde de bu kullanıcı adıyla üye. Benim teşvikimle üye olmuştu. Kendisinden yaklaşık 1 hafta veya 10 gündür haber alamıyorum. Mesajlarıma cevap alamıyorum. Telefonlarım ya ulaşılamıyor veya cevap verilmiyor. Son birkaç görüşmemizi de düşündükçe huzursuzluğum artıyor. Bir görüşmemizde evinde hasta yatıyordu. Sanırım grip olmuştu. Birkaç gün sonra İstanbul’a gelecekti. Yurt dışında staj yapmak için pasaport işlemleri yapacaktı. Aradığımda İstanbul’a gelme işini ertelediğini söyledi. Dedesi hastaymış. Kendisinin de tam değilse bile iyileştiğini söylüyordu. Bu görüşmeden sonra uzun süre haber alamıyacaktım.

Kendi rahatsızlığı mı, dedesinin durumu mu beni huzursuz eden? Belki de tamamen başka bir neden var. Daha önce yaşadığım bir Bossygirl şokunun etkisi mi? (Bir süre önce Günlük forumunda bu konudaki yazım çıkmıştı). Yoksa yine savaş mı?

Kutlanması gereken günler arifesinde hep yaptığım bir şey vardır. Tüm sevdiklerime kutlama mesajları göndermek. Bugün mutlu değilim. Mutsuzluğumu çağrıştıran bir mesajı tüm dostlarıma gönderdim.

Sevgili Dostlarım, Güzel insanlar;
Bir bayrama yaklaşıyoruz. Bu günden sonra 9 gün tatilimiz var. Buruk bir bayram. Ülke savaşın eşiğinde. Masum insanlar öldürülecek. Birileri kahraman olup Bush amcaları tarafından tebrik edilecek. Çok üzgünüm. Sizler gibi çok sevdiğim insanlara bile birer ekart göndermeye elim varmıyor. Çok candan birçok dostum için bunu yapamıyorum. Bugün elim varmıyor. Lütfen beni affedin. Sevgiler.

İşte bu mesaja gelen yanıtlardan devrilmiş çınarların haberini alıyorum. İşte Nilüfer Kızım’dan gelen mesaj (Bu mesajın sitede yayınlanması için kendisinin şifahi iznini aldığımı belirtmek isterim)

Özür dilerim babacım uzun süredir size email ve mesaj atamadım. çağrılarınızada cevap veremedim. Geçen hafta Çaramba günü dedemi kaynbettik. Perşembe günde dedemin kız kardeşi yani halam dedemin abisinin ölümüne dayanamadı ve halamı da kaybettik iki acıyı birden yaşadık.

SİZİ TANIMADAN BU KADAR SİZİ SEVİP SAYMAMA BENDE ANLAM VEREMİYORUM. :))

Büyük harflerle yazdığı son cümleye baktıkça gözlerim yaşardı.

Çok geçmeden ikinci mesajı Nazan Kardeşim’den aldım. Ama hiç de iyi olmayan bir ruh haliyle okumuş olmalıyım. Savaş rüzgarları için endişeşinden söz ediyor. Artık dedesinin ellerini öpemiyeceğinden söz ediyor. V.s. nasıl olduğunu ben de bilmiyorum ama Nazan kardeşim'e yazdığım mesajda dedesinin ellerinden öpmekten söz ediyorum. Aldığım ikinci mesajda dedesini kaybettiğini yazıyordu. Tekrar ilk mesajı okudum. Sonra da "Bir Çınar Devrildi" konulu yazıyı.

Üç çınar devrilmiş kısa bir süre içinde. Bu üç çınar bana neleri çağrıştırdı?

Sefiller romanında "Babalar affetmese bile dedeler affeder" diyordu.

Merhum babam çok sevdiği torununu kucağına almış otururken bir akrabamız;
"Torun kendi çocuklarından daha çok sevilirmiş. Doğru mu?" diye sorduğunda kısaca;
"Öyle ya!" . diye cevap vermişti.
Ve yine merhum babamın dizlerinin üstüne çöküp bir at şeklini alarak torunu sırtında taşıdıkları gelir aklıma.

Bir de Batlama’nın merhum Abdullah Dayı’sı ak sakallı dedemin babacan görünüşü, tatlı konuşmaları, savaş anıları, elini kulağına vererek okuduğu Tamzara türküsü ve bir de öğrencilik yıllarımda uzun bir süreden sonra Giresun’a gittiğimde boynuma sarılarak ağlaması....

Torunlar evlattan daha fazla sevilirmiş. Tabi dedeler de hak ettikleri sevgiyi ve saygıyı bizden bulurlar.

Bizleri bu günlere getiren, üzerimize titreyen, sırasında boynumuza sarılıp çocuk gibi ağlayan dedelerin, büyük annelerin mekanı cennet olsun. Sizlere de Allah sabır versin. Anılarıyla yaşamak, duadan mahrum etmemek nasip etsin sevgili kızım Nilüfer ve sevgili kardeşim Nazan.

Kadir Tozlu
Edited by - Sevgipinari on 09/02/2003

Yorumlar:

Babacım yazını çok beğendim. ÖLÜM ALLAHIN TAKTİRİ. Elimizden gelen bir şey yok ALLAH bize can verdi dünyaya yolladı ve ömrümüz yettiği kadar ALLAH canımızı alıncaya kadar yaşıyoruz.

Sevgili (KADİR) BABACIM SENİ TANIDIĞIM İÇİN KENDİMİ ÇOK ŞANSLI GÖRDÜĞÜMÜ BURADAKİ HERKESİN BİLMESİNİ İSTEDİM. ALLAH İNSANLARI SEVMEMEMİZİ VE SAYMAMIZI İSTEMİŞTİR. İNSANLARIN DUYMAK İSTEDİĞİ VE BU CÜMLE İÇİN NELER VERİR? VE BEN HER KESİN BİLMESİNİ İSTİYORUM BABACIM BU CÜMLE SEVGİDİR. SENİ SEVİYORUM BABACIM.

SEVMEK VE SEVİLMEK O KADAR GÜZEL BİR DUYGU Kİ? SİZE BUNU ANLATMAM İMKANSIZ.

BİR İNSANI KARŞILIKSIZ SEVMEK, SAYMAK SEVGİLERİN EN BÜYÜĞÜ. BUNUN ÖRNEĞİDE BABAM (KADİR BEY) VE BENİM ONA OLAN SEVGİMDİR. EVET BELKİ İÇİNİZDEN ŞUNU SÖYLİYEBİLİRSİNİZ. DAHA TANIMADIĞI BİR İNSANI BU KADAR NASIL SEVEBİLİR? EVET BU GERÇEK VE KORKU KAPLAMAYAN, ARADA GÜVENİN SONSUZ OLAN BİR SEVGİ. İYİ VE KÖTÜ YANINDA BEDEN OLARAK YANINDA OLMASA BİLE SANKİ O YANINDAYMIŞ GİBİ HİSSEDİYOR İNSAN KENDİNİ. BEN BABAMI ÇOK SEVİYORUM. ONU GÖRMEDİĞİM KONUSUNDA İSE HAYIR BEN ONU GÖRDÜM VE O HER ZAMAN BENİM YANIMDA. BABAMI ÇOK İYİ TANIYORUM. ONA YANİ BABAMA OLAN SEVGİM VE SAYGIM HİÇ BİR ZAMAN BİTMİYECEK AKSİNE KÜÇÜCÜK KALBİMDE O SEVGİ TAŞICAK.

SEVGİLERİN EN BÜYÜĞÜNÜ EN GÜZELİNİ BABAMLA YAŞIYORUM. SENİ SEVİYORUM BABACIMM .. :))