Özellikle Anneler Günü’nde sık çıkar bu tür tartışmalar;

“Ben anneler gününe karşıyım. Anne sevgisi bir günle sınırlı kalmamalı.”

Bunu söyleyenler tabi ki nedenlerini de sayarlar ve haklıdırlar da. Gerçekten de anne, baba, öğretmen gibi değerlere yılın 1 gününde değer verilmesi tabi ki düşünülemez. Ancak yine de bu günlerin kutlanması o kişilere bu gün dışında değer verilmediği anlamına gelmemeli. Bu günler anne, baba ve öğretmen sevgisini kalplere yerleştirmeli ve yılın 365 günü kalplerden çıkmamalı… Bir insan Anneler Günü diye annesine hediye götürüp elini öper, sonra 1 yıl süreyle görevini yapmış olmanın huzuru içinde annesinin yanına uğramazsa zaten o kişi Anneler Günü’nden birşey anlamamış demektir.

Peki bayram üstü bu konuyu neden gündeme getirdim dersiniz?

Bayram üstü dostlardan kutlamalar yağıyor. Okuduğunda insanın içi ısınıyor. Öylesine güzel dilekler var ki; Kardeşlik, büyüklere saygı, küçüklere sevgi, dargınlar barışsın, kazalar olmasın, insanlar mutlu olsun, daha neler neler..

Daha ne olsun ki?

Peki tüm bu güzel dilekler yalnızca bayramlarda mı olmalı?

Hani şu Anneler Günü’ne karşı olanlar neden bu bayramlara karşı çıkmak cesaretini gösteremiyorlar? Neden bu güzellikler 3-4 günle sınırlı olmamalı diye bayramları reddetmiyorlar dersiniz?

Bayramı tatil olarak düşünenleri, alıp ailesini bilmem hangi turistik yere götürüp 3-5 gün eylenenleri bu kategoriye almıyorum. Ama bayramlar da yukarıda belirttiğim gibi kişiler arasındaki kardeşliği, sevgiyi, saygıyı kalplere yerleştirmeli. Yardımlaşmalar, yoksulu gözetmeler alışkanlık haline gelmeli. Küslüklerin yalnızca bayramlarda değil, hiç olmaması alışkanlığını yerleştirmelidir.

Bayramlar o zaman mübarek olur…

Bayramınızın bu anlamda mübarek olmasını diliyorum.