BEN BU SATIRLARI
OKUDUKÇA AĞLARIM

Zaman zaman bakarım..
Öylesine içten yazışmalarımız olmuş..
Öylesine sevgi alışverişinde bulunmuşuz..
Öylesine…

Saatlerce mesaj alamamışım..
Günlerce değil…
Endişe duymuşum..
“Acaba kızıma bir şey mi oldu? ”
“Acaba onu üzecek bir şey mi yaptım”

Kızım…
Canım benim…
Bilgisayarı arızalanmış…
Çok endişe duymuş…
“Babacım çok merak etmiştir..”

Kızım…
Canım benim…
Tedaviye gidecekmiş..
Babacığı üzülsün istememiş…
Bilememiş böyle daha fazla üzüleceğini…

Kızım…
Canım benim…
Hiç beni üzebilir mi?
Ve ben onu üzebilir miyim?

Şimdi..
Saatler değil,
Gün ve haftalar değil…
Aylar var…

Ama umut var kızım..
Hiç tükenmedi ki..
Tükenmeyecek de..

Sana kıyamaz..
Kıyamaz kızım…
O’nun merhametine sınır yoktur…
Seni sevdiklerine bağışlayacaktır..
Bağışlıyor da…

Şükürler olsun
Şükürler olsun kızım..
Sen her şeyin,
En güzeline layıksın…

Ben bu satırları..
Okudukça ağlarım..
Mutluluktan..
Sevgiden..
Duygusallıktan…
Sizler ağlamayın lütfen

Kadir Tozlu
22/12/2005