A F F E T M E K

Hepimizin sırasında hakkı gasp edilir. Hakaret görürüz, üzülürüz.

Bunu herhangi bir kişi yaparsa çok da takmayız. Çünkü “Zaten ondan başka ne beklenirdi!” deyip geçiştirebiliriz. Ama tüm bunlar dost bildiğimiz biri tarafından yapılırsa tam bir hayal kırıklığı yaşarız...

Birşey yapamayız, üzülürüz... Bu ise gerginliğimizi daha da arttırır. Çünkü kin, intikam gibi şeyler erdemli insanların yapacağı işler değildir. Bunlar kötülüğe kötülükle cavap vermektir. Diğer bir deyişle bize yapılan kötülüklerden örnek alıp bize yapana aynısını veya daha fazlasını uygulamaktır ve asla mantığın kabul edemeyeceği şeylerdir.

İyi ama bizler insanız. Haksızlıklara tahammülümüz sınırlıdır. Hele de bize karşı bunu yapanlar hiç birşey olmamış gibi veya daha da kötüsü iyi birşey yapmış gibi ortalıkta dolanması, kin ve nefreti ilkellik sayan bizlerin içimizde derin acılar oluşturur. Hele bir de olayda zaten haksız olduğumuz konusunda söylentiler varsa...

İçimiz içimizi yemesin dostlar. Tüm bu sıkıntılardan kurtulmamız an meselesidir. Bizleri bir sürpriz bekliyor.

Bir gün bakıyoruz ki bizin hakkınızı gasp etmiş ve bir zamanlar çok iyi dost olarak bildiğimiz kişi beklemediğimiz bir anda karşımıza çıkıyor.

Bir süre önce hakkımızı gasp eden ve “Bu zaten benim hakkımdı” diyen, küçümseyen ve acıyan gözlerle bize bakan kişi gitmiş, yerine boynu bükük, yaptığı kusurun ağırlığı altında ezilmiş bir kişi var. Hani o dost bildiğimiz ve gerçekten de dost olduğunu asla unutmadığımız, ondaki değişikliklere anlam veremediğimiz, bu nedenle hayal kırıklığı yaşadığımız kişi...

Şu an gerçek dostumuzu karşımızda görüyoruz.

“Hata ettim” diyor...

Tüm acı günlerin geride kalması an meselesidir. Çok kolay birşey yapmak yeterlidir bunun için.

O DOSTUMUZU AFFETMEK

Dostumuz ezile büzüle pişmanlığını anlatmaya çalışıyor. Ama biz onu dinlemiyoruz. Neler olduğunu çoktan unutmuşuz. Dostumuzun boynuna sarılıyoruz...

Peki bir de tersini düşünelim;

“Boşuna zahmet etmişsin! O kadar kalbimi kırdın ki, seni asla affetmem. Lüfen bir daha karşıma çıkma!”

Bilmem, bir zamanlar çok iyi dost olduğumuz birine bunu diyebilir miyiz?!

Ben yapamazdım...

Affetmekle ilgili sözler bu kadarla bitmez... Bu konuda yine yazacağım...

Sevgiler sizlere...

Kadir Tozlu
23/05/2005

KONUK GÖRÜŞLERİ
Çok güzel bir paylaşım. Yürek sesiniz eksik olmasın. Tebrikler Kadir kardeş, sevgilerimle.
Hikmet Atiş-06.11.2010

Affetmek büyüklüktür Babişkom...
Yüreğine Sağlık... Harika Bir Yazı Olmuş...
onnnnnnnnnn
Bitimsiz Sevgilerimle...
İzabell-29.05.2008

Affetmek yükünü hafifletir insanın...
Saygılar.
Serap Özen-29.01.2008

Affetmek en güzel erdemdir.
Saygilarimla
Rıza Baldede-04.12.2007

Affetmek büyüklüktür...
Yüreğinize sağlık. Konuyu dolaylı ve güzel bir şekilde kaleme almışsınız.
Saygı ve selamlar.
Erhan Demir-02.12.2007

Çok güzeldi. Duygularınızı güzel işlemişsiniz. Affetmek büyüklüktür her zaman. Herkes hata yapabilir hayatta. İşte o zaman sevgi büyüklüğünü gösterir. Sevgiyle kalın.
Menekşe Gülay-24.10.2007

Affetmek erdemliktir.
İçimizdeki sevgi büyüdükçe
Yüreklerden taşacaktır.
Kutlarım Kadir abim.
Saygılarımla
Ayşe Bakkalcı-17.07.2006

Defterim