BABANIZA SARILABİLİR MİYİM?

Oğlumun konuştuğu bir kız olduğunu öğrendim atladım Bursa’ya gittim. Oğlum kızı tanıştırmak için bize getirdi. Saat 24’e kadar sohbettik ve saat 24 olunca oğlum;

“Baba arabanın anahtarını ver de Zehra’yı evlerine bırakayım” dedi.

Anahtarı alıp evden çıktılar. 15 ya da 20 dakika sonra oğlum telefon etti.

“Anne, çayı koy, biz geri geliyoruz” dedi.

Biz de “bir şeyler oldu herhalde; ya kaza yaptılar ya da tartıştılar” diye düşündük. Eve geri geldiler. “hayırdır!” diye sorduğumuzda oğlum;

“Baba, Zehra sana sarılmak istemiş. Çünkü babası rahmetlik olmuş. ‘Babanıza sarılıp baba özlemini gidermek istedim ama utandım çekindim’ dedi. Ben de ‘babam olgundur, sakın çekinme’ deyince; ‘beni geri götür, ona sarılıp ağlamak istiyorum’ dedi. Ben de getirdim” deyince;

“Gel kızım” dedim. Dizime oturdu, boynuma sarıldı, gözlerinden yaşlar boşanmaya başladı. İçim sızladı.

Babalık sevgisini tadamayanlarda da aynı hasret var demek ki. Şimdi bu olay beni öyle etkiledi ki; Zehra şimdi benim gelinim. Kızımdan farsız bir sevgi bağı oluştu aramızda. Allah bu mutluluğu sizlere de yaşatsın.

Yusuf Değirmenci
29.06.2009


( “Sana Sarılabilir Miyim” başlıklı yazıma yorum olarak yazılmıştır.)